Blog

Vroeger was alles beter

Toen men één paar schoenen kocht per jaar en je voor een habbekrats (lees: 1 gulden) een complete maaltijd in elkaar kon zetten. Toen Apple nog een appel was en Blackberry een braam.

telefoon

We leven in een economische crisis en hoewel ik – om me heen kijkend – niet het idee heb dat de consument daar direct last van heeft (het was in de Kalverstraat gisteren nog net zo druk als ik me herinner van een paar jaar geleden en de festivals die ik heb bezocht deze zomer waren wederom helemaal uitverkocht) blijken we ons toch anders te gedragen. Massaal kijken we naar de serie Mad Men en Pan Am. De muziekhit uit 2010 was ‘Loesje’ (weet je wel: wie is Loesje, wie is toch dat snoesje) en dit jaar hebben we de hit ‘Da bop’. Beide heus in een moderne uitvoering maar de clips nemen je mee naar goede oude tijden.

Beeld en geluid is blijkbaar niet genoeg, we willen ons weer hullen in vroegere tijden. Prints en kleuren uit de jaren ’50 ’60 ’70 en ’80 zijn massaal verkrijgbaar in de winkels.
Niemand had ooit gedacht dat de bloemetjeslegging terug zou komen, nu is het hip als je er een aan hebt. Schoudervullingen hoorden echt thuis in de jaren ’80 maar zijn ook helemaal terug van weg geweest. Ook de skinny jeans en de polka dots mogen in het rijtje retro-kleding niet ontbreken.

Maar niet alleen ons uiterlijk vertoon neigt naar vroeger. Door alle massa’s informatie over eetwaar en met name wat daar mis mee is, halen we het liefst de eieren direct bij de boer, evenals kaas en groenten. Dan weten we precies waar het vandaan komt en wat er met ons voedsel is gebeurd. Net als vroeger dus.

Maar waarom willen we zo graag terug naar toen? De tijd dat alles zogenaamd simpel was. Het is heel simpel: de werkloosheid lijkt onoplosbaar, bedrijven gaan achter elkaar failliet, overheden lijken geen orde te kunnen scheppen in de chaos en door de opkomst van digitale media en hun sociale mogelijkheden voelt het alsof we altijd iets te doen moeten hebben (anderen hebben dit toch immers ook zo lezen we op Facebook?). Alle chaos, drukte en negatieve berichten om ons heen maakt dat we het verleden gaan romantiseren. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt: tijdens de crisis in de jaren ’70 was er nostalgie voor de jaren ’50 en in de jaren ’80 voor de jaren ’60.

En natuurlijk maken marketing- en communicatieprofessionals dankbaar gebruik van onze hang naar nostalgie. Niet voor niks is de serie Mad Men zo populair (omdat we dat gevoel van vroeger dan even ervaren) en brengt Melkunie zijn oude campagne-formule weer terug op de markt (omdat het leven toen zogenaamd makkelijker was en natuurlijk om de doelgroep van toen, nu dus 15 jaar ouder, weer aan te spreken). En natuurlijk mag ik het nieuwe logo van Microsoft niet vergeten, deze heb ik van de week op meerdere sites voorbij zien komen:

Logo Microsoft
Het had zo een logo uit de jaren ’80 kunnen zijn. Plat en simpel.

Kortom, hoewel we het individueel niet van de daken zullen schreeuwen en het ook niet bewust beseffen zijn we volgens mij best moe. Moe van alle duizenden papieren die we in moeten vullen en vooral ook moeten lezen (denk om de kleine lettertjes!), van alle negatieve berichten over financiën, politiek en terrorisme, van sociale druk (die we ons zelf opleggen) en van de vele keuzes die we alsmaar moeten maken (vroeger had je geen 10.000 winkels met kleding en schoenen, vroeger waren er geen 50 soorten chips). Het is dus verdomd makkelijk om je even te wanen in een tijdperk waarin alles veel makkelijker leek. En dat geschreven hebbende, ga ik nu een nieuwe aflevering van Mad Men kijken.

Post a comment